No Pain No Gain - Abedin

ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

bethink — Mon, 29 Sep 2008 13:06:35 GMT

هیچ کس اشکی برای ما نریخت

هر که با ما بود از ما می گریخت

چند روزی هست حالم دیدنیست

حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم

گاه بر حافظ تفائل می زنم

حافظ ..... فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت

ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم ...

بی هیچ پاداشی حراج محبت کنیم

bethink — Sun, 14 Sep 2008 12:03:04 GMT

چشمانمان را بر گذر قاصدکها باز کنیم که زمان ساز سفر می زند.

دست به دست هم دهیم

دلهایمان را یکی کنیم

بی هیچ پاداشی حراج محبت کنیم

باور کنیم که همه ما خاطره ایم

دیر یا زود رهگذر قافله ایم.

خداحافظی

bethink — Fri, 01 Aug 2008 21:29:18 GMT

خداحافظ همین حالا

همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که

بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین

به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که

من و از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ

نه اینکه رفتنت ساده است

نه اینکه میشه باور کرد

دوباره آخر جاده است

خداحافظ به شرطی که نبندیم دل به رویا ها

بدونی با تو و بی تو

همینه رسم این دنیا

خداحافظ همین حالا

خداحافظ...

زندگی

bethink — Thu, 10 Jul 2008 16:58:01 GMT

چه ساده! با گریستن خویش زاده می شویم و چه ساده تر! با گریستن دیگران از دنیا می رویم، و بین این دوسادگی فاصله ایست به نام زندگی

دیگه غصه خوردنم سیرم نمی کنه !

bethink — Fri, 30 May 2008 06:42:00 GMT

شدم مثل کویر تشنه یی که ابرای سیاه خسته ی باریدنشن
مثل یه آوازی که گوشای بی تفاوت براش نقش دروازه رو دارن
مثل مزه ی تکراری آب واسه سنگای رودخونه !

درست مثل همون کوهی که هر روز دم غروب خورشید و پشتش قایم می کنه
مثل یه پل کهنه که روزی هزار تا عابر بی خبر از روش رد می شن ...
بدبختی ما آدما اینه که عادت کردیم به عادت کردن
و این تنها دلیل بی تفاوتیه

فقر

bethink — Tue, 20 May 2008 08:35:45 GMT

روزی یک مرد ثروتمند، پسر کوجکش را به ده برد تا به او نشان دهد مردمی که در آنجا زندگی می کنند، چقدر فقیر هستند. آن دو یک شبانه روز در خانه محقر یک روستایی مهمان بودند.
در راه بازگشت و در پایان سفر، مرد از پسرش پرسید: نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟
پسر پاسخ داد: عالی بود پدر!
پدر پرسید آیا به زندگی آنها توجه کردی؟
پسر پاسخ داد: بله پدر!
و پدر پرسید: چه چیزی ازاین سفر یاد گرفتی؟
پسر کمی فکر کرد و بعد به آرامی گفت: فهمیدم که ما در خانه یک سگ داریم و آنها چهارتا. ما در حیاطمان یک فواره داریم و آنها رودخانه ای دارند که نهایت ندارد. ما در حیاطمان فانوس های تزیینی داریم و آنها ستارگان را دارند. حیاط ما به دیوارهایش محدود می شود اما باغ آنهابی انتهاست!
با شنیدن حرفهای پسر، زبان مرد بند آمده بود. بعد پسر بچه اضافه کرد: متشکرم پدر، تو به من نشان دادی که ما چقدر فقیر هستیم!

نمي‌دانم پس از مرگم چه خواهد شد

bethink — Fri, 16 May 2008 07:17:18 GMT

نمي‌دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمي‌خواهم بدانم

كوزه‌گر از خاك اندامم

چه خواهد ساخت

ولي بسيار مشتاقم

كه از خاك گلويم

سوتكي سازد

دهد آنرا به دست كودكي گستاخ و بازي گوش

كه او هر دم، دمد

صوت خودش در آن

و خواب

عاشقان خفته را

آشفته‌تر سازد

بدين سان

بشكند

هر دم

سكوت

مرگبارم را ......

" دكتر علي شريعتي"

خدایا شکر که عشق تو در قلبها و دستهای انسانها جریان دارد .

bethink — Mon, 05 May 2008 04:51:18 GMT

پسر فقیری که از راه فروش خرت و پرت در محلات خرج تحصیل خود را بدست میآورد یک روز به شدت دچار تنگدستی شد.
او فقط یک سکه نا قابل در جیب داشت.در حالی که گرسنگی سخت به او فشار میاورد تصمیم
گرفت از خانه بعدی تقاضای غذا کند..با این حال وقتی دختر جوانی در را برویش گشود دستپاچه شد و به جای غذا یک لیوان آب خواست.
دختر جوان احساس کرد که او بسیار گرسنه است.برایش یک لیوان شیر بسیار بزرگ آورد.
پسرک شیر را سر کشیده و آهسته گفت:چقدر باید به شما بپردازم؟
دختر جوان گفت:هیچ. مادرمان به ما یاد داده در قبال کار نیکی که برای دیگران انجام می دهیم چیزی دریافت نکنیم.
پسرک در مقابل گفت:از صمیم قلب از شما تشکر می کنم.پسرک که هاروارد کلی نام داشت پس از ترک خانه نه تنها از نظر جسمی خود را قویتر حس می کرد بلکه ایمانش به خداوند و انسانهای نیکو کار نیز بیشتر شد.
تا پیش از این او آماده شده بود دست از تحصیل بکشد.
سالها بعد..........
زن جوانی به بیماری مهلکی گرفتار شد. پزشکان از درمان وی عاجز شدند.او به شهر بزرگتری منتقل شد. دکترهاروارد کلی برای مشاوره در مورد وضعیت این زن فراخوانده شد.
وقتی او نام شهری که زن جوان از آنجا آمده بود شنید برق عجیبی در چشمانش نمایان شداو بلافاصله بیمار را شناخت.
مصمم به اتاقش بازگشت.و با خود عهد کرد هر چه در توان دارد برای نجات زندگی وی به کار گیرد.
مبارزه آنها بعد از کشمکش طولانی با بیماری به پیروزی رسید.
روز ترخیص بیمار فرا سید.زن با ترس و لرز صورتحساب را گشود . او اطمینان داشت تا پایان عمر باید برای پرداخت صورتحساب کار کند.
نگاهی به صورتحساب انداخت.
جمله ای به چشمش خورد.
همه مخارج با یک لیوان شیر پرداخته شده است.
امضا دکتر هاروارد کلی
زن مات و مبهوت مانده بود. به یاد آنروز افتاد .پسرکی برای یک لیوان آب در خانه را به صدا در آورده بود و او در عوض برایش یک لیوان شیر آورد.
اشک از چشمان زن سرازیر شد. فقط توانست بگویدخدایا شکر.....خدایا شکر که عشق تو در قلبها و دستهای انسانها جریان دارد .

انسان

bethink — Thu, 10 Apr 2008 13:50:57 GMT

عجب موجودی است این انسان! خردش ستایش برانگیز، استعدادش بی پایان! با صورتی ستودنی و حرکتی سریع! در کردار چونان فرشته و در فهم و ادراک همچون خدای! مایه زیبایی عالم و فخر همه جانداران.

هملت شکسیپیر

پی نوشت : ولی کاش خرد را خُرد نمی کردیم و در پرتو این خرد و استعداد بی پایان خود تغییری نو ایجاد می نمودیم و با اندیشه ای روان و پاک، بدون از هر گونه آشفتگی ذهنی به سوی حقیقت عالم به راه می افتادیم و در این مسیر دگران را نیز رهرو خود می کردیم ، تا به راستی مایه فخر و زیبایی خود و عالم موجودات شویم.

عابدین

تشکر از دوستان

bethink — Fri, 04 Apr 2008 10:09:18 GMT

تشکر از همه دوستانی که آمدند و ابراز لطف نمودند و جای قلب بزرگ و آسمانی شان در این فضای مجازی به یادگار گذاشتند.

سال جدید سالی نوین و نوید را آغازیدیم، و سال ۸۶ با تمام پیمودنیهایی که پیمودیم و سعی مان در رسیدن بود تا نرسیدن حال اگر نرسیدیم هم جای سرزنش نیست مهم این بود که سعی کردیم.

صیفی را با تمام گرمایش در کنار هم و با همدیگر گرم بودیم وبا گذر از صیف و آمدن پائیز، روح و جانمان در پی آمدن خزان خریف از داغی صیف و رسوب های مانده از داغیش، به واسطه پالایش، خزان کردیم و پذیرای ترنم ترانه باران زمستان شدیم و ابرهای شتاء نیز به متمم پائیز درآمدند و پالایشی دگر آغازیدن گرفت تا در بهاری دگر همراه با نو آوری و شکوفائی آمدن ربیع را به هم مژده دهیم .

مانا باشید

عابدین