تصمیم گیری از جمله مهارتهای اساسی زندگی است که متاسفانه در کمتر مدرسه، دبیرستان یا دانشگاهی آنرا آنطور که باید و شاید به ما یاد می دهند. هر چه با هنر و علم تصمیم گیری بیشتر آشنا شده و از آن استفاده کنیم، قطعا کیفیت زندگیمان بهتر شده و حرکت ما در مسیر موفقیت و پیشرفت آسان تر و مطمئن تر خواهد شد. شکی نیست که چنین دانشی کاربردهای فراوان دارد. شاید برخی از مطالبی را که در دوران تحصیل می آموزیم بعد ها فراموش کنیم چرا که به هیچ کارمان نمی آیند و در زندگی ما آنچنان تاثیری ندارند. اما روش تصمیم گیری درست چیزی است که نه تنها در مراحل حساس و سرنوشت ساز زندگی به آن نیاز داریم بلکه در بهبود فعالیت های روزمره و دست زدن به انتخاب های هوشمندانه نیز نقشی تعیین کننده دارد.

اگر فنون تصمیم را به خوبی یاد بگیریم ودر کابرد آن مهارت کافی کسب کنیم آنگاه زمانی که خود را در آستانه انتخاب مهمی می بینیم به جای اینکه به ناچار و از روی ضعف، مسوولیت مهم تصمیم گیری را به دیگری واگذاریم ، خود کنترل آن را در دست گرفته و سعی می کنیم با تکیه بر منطق و احساس خود به آنچه که می خواهیم برسیم. همه ما این تجربه را داشته ایم که بر سر دو راهی یا چند راهی " گیرکرده ایم". در چنین شرایطی سعی کرده ایم با تقلید از شیوه تصمیم گیری دیگران و یا کمک خواستن از آنها به بهترین انتخاب برسیم. علاوه براین همیشه به ما می گویند که باید قبل ازهر کاری خوب فکر کنید و همه جوانب تصمیمتان را در نظر گرفته و مزایا و معایبش را سبک سنگین کنید . ولی خوب فکر کردن و سبک و سنگین کردن گزینه های مختلف حرفهایی کلی و مبهم هستند که کمک چندانی به ما نمی کند. از اینها گذشته کنار آمدن با ترديد و نیاز شدید به خلاقیت و نوآوری از جمله ویژگی های زندگی در دنیای امروز است. بنابر این هر روش یا ابزاری که بتوانیم از طریق آن افق ذهنی خود را گسترش دهیم تا خود را برای مواجهه با چنین شرایط پیچیده ای آماده کنیم ارزش فوق العاده زیادی دارد. به کمک چنین ابزارهای راهگشایی می توانیم دریابیم که چه چیزهایی واقعا برای ما مهم هستند و سپس با تکیه بر این ارزش ها و با آرامش خاطر راه درست را انتخاب کنیم . یکی از نکات مثبت تکیه بر ارزشها و محدود نشدن به گزینه های موجود این است که نگاه غلط و منفعلانه به تصمیم ها و انتخاب های خود را کنار گذاشته و سعی می کنیم با شکار فرصت ها و به شیوه ای سازنده شرایط زندگی خود را هر روز بهتر از دیروز کنیم.

یکی از دوستان عزیز که هم اکنون در آمریکا تحصیل می کند انجمنی (انجمن نو اندیشان) در یکی از استان های جنوبی کشور تشکیل داده که فکر کنم هدف ایشان همین تفکر باشد و در این راستا هم وبلاگی دارند که فعالیت می کنند ( البته این برداشت بنده از این وبلاگ هست، جواب سوال با ایشان؟)

به هر حال آشنا ساختن نسل جوان و آینده ساز کشور با اصول و مبانی تصمیم گیری درست و سازنده وظیفه ای است که بی شک بر عهده نظام آموزشی کشور چه در سطح مدارس و دبیرستانها و چه در سطح دانشگاههاست. پذیرش واستعداد یادگیری نوجوانان و جوانانی که هنوز به روشهای نادرست فکر کردن عادت نکرده اند، فرصتی است که نباید از آن چشم پوشید.در دنیایی که یادگیری مادام العمر نشانگر برتری و سرآمدی کشورهاست این حق نوجوانان و جوانان ایرانی است که فرصت یادگیری روش های درست تصمیم گیری را در اختیار داشته باشند.

بدرود

عابدین

-                                                                        *********

پی نوشت:

آلیس پرسید:خواهش می کنم بگو از کدام راه باید بروم.
گربه گفت : بستگی به این دارد که کجا می خواهی بروی.
آلیس گفت : خیلی برایم مهم نیست!
گربه گفت : اگر اینطوری است پس خیلی هم فرقی نمی کند که از کدام راه بروی!

آلیس در سرزمین عجایب نوشته لوئیس کارول