آنقدر تاريك و ظلمات بود 
كه هيچ تصويري در ذهنش حك نمي شد
می دانست که نور دلیل تاریکی است
دنبال سو سو نوري بود
نگران از اين بود که مبادا روي پله هاي زندگي منجمد شود
ترس از اينكه مبادا آفتابش غروب كند
آنقدر خسته بود كه پاي حركت نداشت
هموار در جستجوي خويشتن
جستجويي كه فرجامي نداشت
و هر آينه كسي ديگر را مي يافت
نگرانيش تنها غروب آفتاب بود
ديگر نمي توانست ظلماتش را روشني بخشد
ديگر دير شده خود را از سقوط نجات دهد
ولي نه
او غروب را بهانه نمي كند
به دنبال نوري از جنس خدا
نور سماوات و الارض
خداي دهنده بي منت
مي گذارد تا رايحه زندگي در هواي آسمانش بپيچد
اجازه نمي دهد نردبان زندگي اش يخ ببندد
با خود مي گويد
باورها را به خاطر داشته باش
به خاطر داشته باش كه تنها نيستي
نور خدا آنجا خواهد بود
تا به خانه راهنمايي ات كند
تنها اگر او را باور كني
تو را براي هميشه دوست مي دارد
پس دستهايت را به سويش آور
و او را به قلبت راه بده
تا براي هميشه آنجا بماند .....
همه چيز رو به راه خواهد شد
همه چيز رو به راه خواهد شد
همه چيز
عابدین
۱۹ شهریور ۸۸
