سلام دوستان

همه ما این نکته ها را می دانیم ولی مهم دانستن نیست مهم ایمان داشتن به آنهاست که من مطمئنم ایمانش هم داریم

سپاس

عابدین

*************

The person that you are, is gods gift to you, and the one you will be is your gift to god, so be perfect and excellent.

 كلام برتر

سازنده ترين کلمه” گذشت ”است، آن را تمرين کن.
                                                                پرمعنی ترين کلمه”ما” است، آن را به کار بر.
عميق ترين کلمه”عشق” است، به آن ارج بده.
                                                                بی رحم ترين کلمه” تنفر” است، با آن بازی نکن.
خودخواهانه ترين کلمه”من” است، از آن حذر کن.
                                                                 نا پايدارترين کلمه”خشم ”است، آن را فرو بر.
بازدارنده ترين کلمه”ترس” است، با آن مقابله کن.
                                                                با نشاط ترين کلمه ”کار” است، به آن بپرداز.
پوچ ترين کلمه”طمع” است، آن را بکش.
                                                              سازنده ترين کلمه”صبر” است، برای داشتنش دعا کن.
روشن ترين کلمه”اميد” است، به آن اميدوار باش.
                                                                ضعيف ترين کلمه”حسرت” است، آن را نخور.
تواناترين کلمه”دانش” است، آن را فرا گير.
                                                             محکم ترين کلمه ”پشتکار” است، آن را داشته باش.
سمی ترين کلمه”شانس” است، به اميد آن نباش.
                                                             لطيف ترين کلمه”لبخند” است، آن را حفظ کن.
ضروری ترين کلمه”تفاهم” است، آن را ايجاد کن.
                                                              سالم ترين کلمه”سلامتی” است، به آن اهميت بده.
اصلی ترين کلمه”اعتماد” است، به آن اعتماد کن.
                                                               دوستانه ترين کلمه”رفاقت” است، از آن سو استفاده نکن.
زيباترين کلمه”راستی” است، با آن روراست باش.
                                                      زشت ترين کلمه”تمسخر” است، دوست داری با تو چنين شود؟؟
موقر ترين کلمه”احترام” است، برايش ارزش قايل شو.
                                                                 آرامترين کلمه”آرامش” است، به آن برس.
عاقلانه ترين کلمه”احتياط”  است، حواست را جمع کن.
                                          دست و پا گير ترين کلمه”محدوديت” است، اجازه نده مانع پيشرفتت شود.
سخت ترين کلمه ”غير ممکن” است، وجود ندارد.
                                                 مخرب ترين کلمه”شتابزدگی” است، مواظب پلهای پشت سرت باش.
تاريک ترين کلمه”نادانی” است، آن را با نور علم روشن کن.
                                                   کشنده ترين کلمه”اضطراب” است، آن را ناديده بگير.
صبور ترين کلمه”انتظار” است، منتظرش بمان.
                                                    با ارزش ترين کلمه”بخشش” است، سعی خود را بکن.
قشنگ ترين کلمه”خوشرويی” است، راز زيبايی در آن نهفته است.
                                   رسا ترين کلمه”وفاداری” است،بدان که جمع هميشه بهتر از يک فرد بودن است.
محرک ترين کلمه”هدفمندی ”است، زندگی بدون آن پوچ است.
                                                        و هدفمند ترين کلمه”موفقيت”است، پس پيش به سوی آن.

Once upon a time there was a bunch of tiny frogs.... who arranged a running competition. The goal was to reach the top of a very high tower

A big crowd had gathered around the tower to see the Race and cheer on the contestants

The race began

Honestly, no one in crowd really believed that the tiny Frogs would reach the top of the tower

You heard statements such as
"Oh, WAY too difficult!!"
"They will NEVER make it to the top"

Or

"Not a chance that they will succeed. The tower is too high!"

The tiny frogs began collapsing. One by one

Except for those, who in a fresh tempo were climbing higher and higher
The crowd continued to yell,”It is too difficult!!! No one will make it More tiny frogs got tired and gave up

 But one continued higher and higher and higher
This one wouldn't give up

At the end everyone else had given up climbing the Tower. Except for the one tiny frog who, after a big effort

Was the only one who reached the top
Then all of the other tiny frogs naturally wanted to know how this one frog managed to do it

A contestant asked the tiny frog how he had found the Strength to succeed and reach the goal
It turned out
That the winner was DEAF
The wisdom of this story is
Never listen to other people's tendencies to be negative or Pessimistic. ...   Because they ake your most wonderful dreams and wishes away from you -- the ones you have in your heart
Always think of the power words have
Because everything you hear and read will affect your actions
Therefore ALWAYS be POSITIVE
And above all
Be DEAF when people tell you that you cannot fulfill

Your dreams
Always think

God and I can do this

عابدین

هر از چند گاهی کر بودن هم بد نیست

به رسم دلتنگی

وقتي از زمين و زمان رانده مي شوي ... وقتي دلت تمامي 'هيچ چيز' را مي خواهد ... وقتي صداها برايت يکي مي شوند ... دلت نوشتن مي خواهد ... بنويس ... بنويس پسرکم ... اين قلم تا شب براي توست
ِشيشه خاک گرفته اتاقم رو تميز مي کنم , اون بيرون هم , چيزي قشنگ تر از خاک نيست . بوي عود , چايي سبز , فرياد ميوه فروش دوره گرد ... هم من رو ترسوندي هم پرنده ها رو ... دونه عرق ماسيده رو پيشوني و اما چشمهاي من ... خيره به مانيتور , دربدر کلمه ايست تا دلتنگيش را فرياد بزند
ِما همه شيداييم و مجنون , دلگيريم و عاشق , غريب و گمشده ... خسته شدم بسکه دنبال گمشده هايم گشتم . و باز يکي از درون صدا مي زند نايست , بگرد , پيدايش کن ... بلند مي گويم به درک
. او به تو مي خندد , همانند قهقهه هاي کودکي , بي درد
چه ابلهانه عمري زندگي کرديم و فلسفه 'همينه که هست' را نفهميديم . چرا همه فکر مي کنند داستان داستان دلهاي عاشقيست که هر سال عشقشان را سقط مي کنند . اگه دلم لياقت عشق داشت که دل تنگ نبودم تا جايي براي عشق نداشته باشد
ِما چه مي کنيم ؟
وقتي به دنيا آمدم به من با درد و جيغ و خون خوشامد گفتند . سرگردان رها شدم و هر روز ديدم . تخمهايي که به زحمت شکسته شد , سختيهايي که آسان ارزاني شد , دلهايي که خون شد , خالي شد , گناه شد و فنا گرديد ... اين است هديه زمينيان به بهشتيان . عمري را دعا کردند تا با همان درد و جيغ و خون از دنيا نروند
دلم پر از سوال است , جوابش نيز سوال است . خدايا تا کي مي خواهي سوالهايم را از خودم بپرسي ؟ پس کو آرامش ابديت که وعده داده اي ؟ تو اين سالها تنها صدايي که از تو نشنيده ام آن بود که بگويي ' دستم درد نکنه با اين خلقتم ' , مي دونم ... تو هم خجالت مي کشي از اين کوزه هاي شکسته کار دست استاد
می شنوی مرا ؟ می بینی بنده ات را ؟ آره , خودمم , همونی که اون روز ذوق زده کنار ساحل امید می دوید و داد می زد , منم می خوام دریا بشم , بزرگ بشم , مثل تو ... کاش می گفتی این دریا طوفان دلتنگی هم داره
ِدلم تنگ ... پاهای بی کفش , سرکش و شاد ... دلتنگ قدم زدن رو شنهای نرم ساحل . می خواهم شنا کنم , فرار کنم از این دنیای شلوغ دلتنگی
بنشین کنارم , بنشین پسرکم ... قلمت را رها کن . نگاهت را به من بفروش , فکرت را به هیچ خاطره ای قرض نده . بیا به رسم دلتنگی , بنوشیم , شیرینی قهوه تلخ تنهاییمان را .

مادران روزتان فرخنده

بی تو تنها هستم
بی تو لبريز سکوت
بی تو من در پس ديوار دلم می گيرد
بی تو وقتی ایام بوی غربت دارد
من صدای تپش ياد تو را می شنوم
بی تو از مهر
محبت
از شکوفايی يک خاطره هم می ترسم
بی تو تنها هستم
بی تو لبريز سکوت

پی نوشت: با شمام،شماها چی؟ مادرتون پیشتونه؟ هر روز می بینینش؟ هر لحظه لمسش می کنین؟هنوزم موهاتونو شونه می کنه؟شما رو به آغوش می کِشه؟نازتون می کنه؟...دیگه چی می خواین؟دیگه چی کم دارین؟..چه نعمتی از این بالاتر..؟

دل هيچکي غربت نداره، خدا روح مادرهائی که از پیش ما رفتند را بیامرزد، آمین

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي

اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.
گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

خشم لبريز از مهرباني:
مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر او را نيز مي ستايم؛ لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم؛ لحظاتي که دست به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده، و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

پیش ما سوختگان مسجد و میخانه یکیست                  حرم و دیر یکی، سبحه و پیمانه یکیست

اینهمه جنگ و جدل حاصل کوته نظری است              گر نظر پاک کنی کعبه و بتخانه یکیست

هرکسی قصه شوقش به زبانی گوید                          چون نکو مینگرم حاصل افسانه یکیست

اینهمه قصه ز سودای گرفتاران است                         ورنه از روز ازل دام یکی، دانه یکیست

ره هر کس بفسونی زده آن شوخ ار نه                       گریه نیمه شب و خنده مستانه یکیست

گر ز من پرسی از آن لطف که من میدانم                    آشنا بر در این خانه و بیگانه یکیست

هیچ غم نیست که نسبت به جنونم دادند                       بهر این یک دو نفس عاقل و دیوانه یکیست

عشق آتش بود و خانه خرابی دارد                            پیش آتش دل شمع و پر پروانه یکیست

گر به سر حد جنونت ببرد عشق "عماد"                    بی وفائی و وفاداری جانانه یکیست

آيا قدر خود را مي دانيم.

یه سخنران معرف در مجلسی که دویست نفر در آن حصور داشتند . یک اسکناس بیست دلاری را ازجیبش بیرون آورد
پرسید چه کسی مایل است این اسکناس را داشته باشد ؟
دست همه حاضران بالا رفت
سخنران گفت بسیار خوب من این اسکناس را به یکی ار شما خواهم داد ولی قبلا از آن می خواهم کاری بکنم
و سپس در برابر نگاه های متعجب حاضران اسکناس را مچاله کرد و باز پرسید
چه کسی هنوز مایل است این اسکناس را داشته باشد ؟
و باز دستهای حاضرین بالا رفت
این بار مرد اسکناس مچاله شده را به زمین انداخت و چند بار آن را لگد مال کرد و باکفش خود آن را روی رمین کشید بعد
اسکناس را برداشت و پرسید خوب حالا چه کسی حاضر است صاحب این اسکناس شود ؟ باز دست همه بالا رفت
سخنران گفت دوستان با این بلاهایی که من سر اسکناس آوردم از ارزش اسکناس چیزی کم نشد و همه شما خواهان آن هستید
و ادامه داد در زندگی واقعی هم همین طور است ما در بسیاری موارد با تصمیماتی که میگیریم یا با مشکلاتی که رو به رو می شویم
خم می شویم مچاله می شویم خاک آلود می شیم و احساس میکنیم که دیگر پشیزی ارزش نداریم ولی اینگونه نیست و صرف نظر از اینکه چه بلایی
سر مان آمده است هرگز ارزش خود را از دست نمی دهیم و هنوز هم برای افرادی که دوستمان دارند آدم پر ارزشی هستیم.

آیا شیطان وجود دارد؟
آیا خدا شیطان را خلق کرد؟!

استاد دانشگاه با اینسوال ها شاگردانش را به چالش ذهنی کشاند...
آیا خدا هر چیزی که وجود دارد را خلق کرد؟
شاگردی با قاطعیت پاسخ داد: "بله او خلق کرد"
استاد پرسید: "آیا خدا همه
چیز را خلق کرد؟"
شاگرد پاسخ داد: "بله, آقا"
استاد گفت: "اگر خدا همه چیز را
خلق کرد, پس او شیطان را نیز خلق کرد. چون شیطان نیز وجود دارد و مطابق قانون که کردار ما نمایانگر ماست , خدا نیز شیطان است"
شاگرد آرام نشست و پاسخی نداد
. استاد با رضایت از خودش خیال کرد بار دیگر توانست ثابت کند که عقیده به مذهب افسانه و خرافه ای بیش نیست.
شاگرد دیگری دستش را بلند کرد و گفت: "استاد میتوانم از شما
سوالی بپرسم؟"
استاد پاسخ داد: "البته"
شاگرد ایستاد و پرسید: "استاد, سرما
وجود دارد؟"
استاد پاسخ داد: "این چه سوالی است البته که وجود دارد. آیا تا کنون
حسش نکرده ای؟ "
شاگردان به سوال مرد جوان خندیدند
مرد جوان گفت: "در واقع
آقا, سرما وجود ندارد. مطابق قانون فیزیک چیزی که ما از آن به سرما یاد می کنیم در حقیقت نبودن گرماست. هر موجود یا شی را میتوان مطالعه و آزمایش کرد وقتیکه انرژی داشته باشد یا آنرا انتقال دهد. و گرما چیزی است که باعث میشود بدن یا هر شی انرژی را انتقال دهد یا آنرا دارا باشد. صفر مطلق (460- F) نبود کامل گرماست. تمام مواد در این درجه بدون حیات و بازده میشوند. سرما وجود ندارد. این کلمه را بشر برای اینکه از نبودن گرما توصیفی داشته باشد خلق کرد."
شاگرد ادامه داد: "استاد
تاریکی وجود دارد؟"
استاد پاسخ داد: "البته که وجود دارد"
شاگرد گفت: "دوباره
اشتباه کردید آقا! تاریکی هم وجود ندارد. تاریکی در حقیقت نبودن نور است. نور چیزی است که میتوان آنرا مطالعه و آزمایش کرد. اما تاریکی را نمیتوان. در واقع با استفاده از قانون نیوتن میتوان نور را به رنگهای مختلف شکست و طول موج هر رنگ را جداگانه مطالعه کرد. اما شما نمی توانید تاریکی را اندازه بگیرید. یک پرتو بسیار کوچک نور دنیایی از تاریکی را می شکند و آنرا روشن می سازد. شما چطور می توانید تعیین کنید که یک فضای به خصوص چه میزان تاریکی دارد؟ تنها کاری که می کنید این است که میزان وجود نور را در آن فضا اندازه بگیرید. درست است؟ تاریکی واژه ای است که بشر برای توصیف زمانی که نور وجود ندارد بکار ببرد."
در آخر مرد جوان از استاد پرسید: "آقا, شیطان وجود دارد؟ "
استاد زیاد مطمئن
نبود. پاسخ داد: "البته همانطور که قبلا هم گفتم. ما او را هر روز می بینیم. او هر روز در مثال هایی از رفتارهای غیر انسانی بشر به همنوع خود دیده میشود. او در جنایتها و خشونت های بی شماری که در سراسر دنیا اتفاق می افتد وجود دارد. اینها نمایانگر هیچ چیزی به جز شیطان نیست."
و آن شاگرد پاسخ داد: " شیطان وجود ندارد
آقا. یا حداقل در نوع خود وجود ندارد. شیطان را به سادگی میتوان نبود خدا دانست. درست مثل تاریکی و سرما. کلمه ای که بشر خلق کرد تا توصیفی از نبود خدا داشته باشد . خدا شیطان را خلق نکرد. شیطان نتیجه آن چیزی است که وقتی بشر عشق به خدا را در قلب خودش حاضر نبیند. مثل سرما که وقتی اثری از گرما نیست خود به خود می آید و تاریکی که در نبود نور می آید .

نام آن مرد جوان: آلبرت انیشتن!!!