وعده کردم که به تو سر نزنم 

برسم تا دم در در نزنم

قول دادم به غزل های خودم

زل به چشمان تو دیگر نزنم

مطمئن باش خیالت راحت

گله ای از تو به دفتر نزنم

این چه رسمی ست که باید یک عمر

حرف خود را به تو آخر نزنم

برو ای عشق برو تا این که

روی دستان تو پرپر نزنم.

در يكي از اين هزار شب زندگی وقتي سرت رو بلند ميكني مي بيني

بين ميليونها ستاره يكي از اون ستاره هاي خيـلي قشنگ  و فروزان

نظرت رو به خودش جــلب مي كنه

بعد از اون شب  ، هر شب سرت رو بطرف آسمان می گیری

و اون ستاره رو اونقدر تماشا مي كني تا بالاخره به خواب مـي ري

اما يك شب كه سرت رو به آسمون بلند ميكني

ديگه هيچ اثري از اون ستاره نيست

اون موقعي است كه تموم غماي دنيا یکباره مي ريزه توی دلت

بعد از اون شب تا مدتها ديگه سرتو  به آسمون بلند نمي كني

تا بالاخره بعد از مـدتها مي فهمي با رفتن اون ستاره باز هم زنده اي..

باز هم زندگي مي كني ، نفس مي كشي و دنياي پيرامونت هنوز وجود داره

پس دليلي نداره كه نخواي به اون ميليونها ميليون ستاره زیبا نگاه نكني

بعد از اون تصميم هر شب مي ري و يكي از اون ستا ره هاي خيلي قشنگ رو تماشا ميكني

ودریکی ازاین شبها بازهم  مي بيني اثري از اون ستاره نيست

اما ديگه مثل دفعه قبل نا اميد نمي شي وبازهم سراغ یه ستاره دیگه رو ازآسمون می گیری

همشون مي رن تا اينكه نوبت مي رسه به آخرين ستاره كه توي آسمون وجود داره

 اما آخـرين ستاره هرگز از بين نمي ره ،

چون تو با نهايت وجود دوستش داري

ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟

جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت

نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم  تو تنها نيستي

توکوله بارت عشق ميزارم که بگذري،

قلب ميزارم که جا بدي،

اشک ميدم که همراهيت کنه،

 ومرگ که بدوني برميگردي پيشم