No Pain No Gain - Abedin

آنچه ما کردیم با خود، هیچ نابینا نکرد                  در میان خانه، گم کردیم صاحب خانه را

تفریح و تفرج

اکثر متفکران وصاحب نظران به لزوم تفريح وتفرج توجه کرده و معتقد بوده اند که در تمام ساعات روز نبايد به امور جدي و خسته کننده پرداخت.

استاد سخن سعدي ميفرمايد:

زماني درس وعلم وبحث وتنزيل               که باشد نفس انسان را کمالي
زماني شعرو شطرنج وحکايت                 که خاطر را بود دفع ملالي

****

با اينکه مدعي نيستم :خنديدن زداينده تمام غم و غصه ها است معهذا باز موثر ترين ضد عفوني است که بنوع بشر اعطا گرديده است.     

****     

شيخ عطار گفته است:

چو عيسي باش خندان و شکفته              که خر باشد ترش روي و گرفته

****

طنز و شوخي يکي از ابتکارات شيرين و ظرايف انسان ها است.

  براي حسن ختام:

خواهي اگر قلب تو روشن شود                      پيش تو عالم همه گلشن شود
در گذر از غصه از اشک و آه                      خنده بکن از ته دل قاه قاه
خنده به قلب تو صفا مي دهد                         خنده بچشم تو حيا مي دهد
خنده بروي تو دهد آب ورنگ                        مي شوي اندر بر مردم قشنگ
خنده به هر لب که عيان مي شود                    گر که بود پير جوان مي شود
خنده کند دور زه تن درد را                          خنده کند سرخ رخ زرد را
فايده خنده بود بيشمار                                 زان بشوي شاد درين روزگار
ترک غم رفته وآ ينده کن                             خنده کن و خنده کن و خنده کن 

معلم  پای تخته داد می زد،صورتش از خشم گلگون و دستانش زیر پوششی از گرد پنهان بود.به خطی خوب و خوانا روی تخته ایکه از ظلمت چون قلب ظالمان تاریک و غمگین بود،تساوی را نوشت.بانگ برآورد:

«اینجا یک با یک برابر است».از میان جمع شاگردان یکی بر خاست ،به آرامی سخن سر داد : این تساوی اشتباهی فاحش و محض است.نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره شد با بهت ، معلم مات بر جا ماند و او پرسید:اگر یک فرد انسان، واحد یک بود،آیا باز یک با یک برابر بود؟

معلم فریاد زد :«آری»او گفت :اگر یک فرد انسان، واحد یک بود،آن که زور و زر داشت بالا بود؟آن که قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پست تر بود؟اگر یک فرد انسان، واحد یک بود،آن که رنگش نقره گون چون قرص ماه بود بالا بود؟ و آن سیه چرده که می نالید پایین بود؟اگر یک فرد انسان، واحد یک بود،این تساوی زیر و رو می شد.حال می پرسم یک اگر با یک برابر بود! نان و مال مفت خواران از کجا آماده می گردید؟یا چه کس دیوار چین را بنا می کرد ؟یک اگر با یک برابر بود ،پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد؟ یا که زیر ضربت شلاق له می شد؟یک اگر با یک برابر بود پس چه کسی آزادگان را در قفس می کرد ؟

معلم ناله آسا گفت:بچه ها در جزوه های خود بنویسید :

(خسرو گلسرخی)

   آقا عابدین حالا متوجه شدی واسه چی همیشه ریاضی تجدید می شدی؟

من که از اول ریاضیم ضعیف بوده ، همیشه فکر می کردم یک با یک مساوی

هست ، الان که یه ذره بزرگ شدم متوجه شدم که چرا من همیشه ریاضی

تجدید می شدم ، برای این بوده که فکر می کردم یک با یک با هم برابرند!!!!!!!

در جستجوی حقیقت؟

ما در این دنیا به خیلی چیزها عادت کرده ایم و به خاطر همین عادت حقیقتهای زیادی را نمیدانیم. مثلاً جاذبه زمین را در نظر بگیرید. کمتر کسی است که دقت کند ما همیشه از طرف زمین کشیده میشویم و زمین مثل آهنربا همه چیز را به طرف خود میکشد. سالهاست که مردم میبینند اگر یک سنگ را به طرف بالا بیاندازیم بعد از مدت کوتاهی به طرف پایین میآید اما چند نفر تا حالا پرسیده اند چرا این سنگ به طرف بالا نرفت؟ اگر هم کسی پرسیده باشد جوابش این بوده است که «مگر دیوانه ای! سنگ چطور به طرف بالا می رود؟» زیرا همه به این سیستم عادت کرده ایم و به دنبال دلیل و علت نیستیم. در تاریخ یک نفر این سؤال را از خودش پرسید و به دنبال جوابی منطقی گشت و عاقبت جاذبه زمین را کشف کرد (نیوتن).

بله ما باید این عادتها را کنار بگذاریم و برای هر چیزی به دنبال علتی منطقی باشیم. اگر از مسلمانها بپرسیم که چرا مسلمان هستید یا چرا خدا هست؟ واقعاً چند نفر دلیل منطقی میآورند. ما ادعا میکنیم که مسلمانیم بدون آنکه حقیقت مطلب را درک کرده باشیم و به همین خاطر است که وقتی عقاید ما در مواردی مورد سؤال قرار میگیرد جوابی منطقی برای آن نداریم.

واقعیت این است که خیلی از ماها به صورت ارثی مسلمانیم و چون پدر و مادر ما مسلمان بوده اند مسلمانیم . در زمان پیامبر مشرکان در جواب اینکه چرا بت میپرستید میگفتند «پدران ما بر این رسم بودند و سالهاست که بزرگان ما اینگونه اند» الان هم اگر ما در جواب اینکه چرا مسلمانید بگوییم چون پدر و بزرگان ما مسلمان بوده اند، این جواب همان جواب مشرکان زمان پیامبر است که قرآن آنرا جوابی بسیار نادرست میخواند.

ما نمیتوانیم به عقایدی که یادمان میدهند اطمینان داشته باشیم مگر اینکه درستی آنرا تحقیق کرده باشیم و دلیلی منطقی برای آن داشته باشیم.

واقعیت این است که اموری هست که اکثر مردم آنرا قبول کرده اند و دلیلهای زیادی هم برای آن درست کرده اند ولی نادرست است و حقیقت چیز دیگری است. چند مورد از اینگونه امور را شما میدانید؟ آیا دوست ندارید دیگران هم بدانند؟ نظر شما چیست؟

بخشش؟

دختره کور يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم

هميشه با اون مي موندم و ازدواج می کردم يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده وقتي كه دختره

بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو، پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند

تلخ بهش زد و گفت مراقب چشماي من باش.

خیلی بده آدم اینجوری باشه٬ خود من هستم ولی شدید تر از این ٬ واسه اینکه این

همه خدا توانائی به من داده ولی من!!!!!!!!!!! شما چی؟

عابدین

تقدیم به شما خوبان

  زن از نظر یک شیمیدان:

زن در طبیعت کمتر به صورت آزاد یافت میشود وبیشتر به صورت عناصر هیدرات تکبر سولفات خودپسندی و ناز در خیابانها و مغازه ها و من جمله در خیابانهای مرکزی یافت میشود.

که این عنصردر مقابل پارچه فروشی ها .لوکس فروشی ها و خصوصا طلافروشی ها  خاصیت آهن ربایی دارد و به طرف آن جذب میشود.

تاریخچه کشف:

کاشف مهم این عنصر پروفسر مرد بوده .او در راه کشف این عنصر زحمات فراوانی متحمل شده .و با تمام زحماتی که متحمل شده هنوز نتوانسته است نوع. جنس . و خواص اصلی این عنصر را پیدا کند.

طرز تهیه:

برای تهیه این عنصر کافی است . مقداری سولفات کادیلاک نیترات ویلا را مخلوط کرده در نتیجه گاز ناز واشوه متساعد میگردد.که این عنصر حالت گرمازائی را پیدا میکند. در نتیجه زن در خانه رسوب میکند.

خواص فیزیکی:

بسیار شکننده است به سرعت تحت تاثیر قرار میگیرد.هر گاه اسید خشونت به کار رود مقداری از آن به صورتB  كربنات اشك جاري ميشود.

      گریه نکن بابا جون! با تو که نبودم؟

زندگی رسم خوشاينديست

 زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

 زندگی پرشی دارد اندازه عشق

 زندگی چيزی نيستکه لب طاقچه عادت از ياد من وتو برود

زندگی حس غريبيست که يک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاريست که در خواب پلی میپيچد

 زندگی گل به توان ابديت

 زندگی ضرب زمين در ضربان دلهاست

 زندگی هندسه ساده تکرار نفسهاست

هر کجا هستم باشم

 آسمان مال من است

پنجره، فکر، زمين،عشق،هوا مال من است.

  فقر

 فقر از دیدگاه امام علی (ع) در نهج البلاغه ثمره شرایط حاکم بر جامعه، فخر فروشی ها،

چپاول معاش مردم ، ولخرجی ها ، تصمیمات نابجا، حسدورزی ها و خیانت در امانت است.

امام فقر را مرگی بزرگ می داند.

چون در طول زندگی شخص تنگدست، غمها و سختیهای تنگدستی پیاپی می رسد، اما غم مردن

یک باره است! روزی که دنیا را برای خودمون به قیمت لگد مال شدن عده ای بدست آوریم و

ظلمی به همنوع خودمون کردیم که حیوانات در برابر اون شرم دارند. البته گله و شکایت از این

اوضاع مشکلی رو حل نمی کنه و تاسف دردی را دوا نمی کنه.

بگذریم حرفهای کلیشه ای نزنیم.

بی تو تنها هستم
بی تو لبريز سکوت
بی تو من در پس ديوار دلم می گيرد
بی تو وقتی ایام بوی غربت دارد
من صدای تپش ياد تو را می شنوم
بی تو از مهر
محبت
از شکوفايی يک خاطره هم می ترسم
بی تو تنها هستم
بی تو لبريز سکوت

پی نوشت: با شمام،شماها چی؟مادرتون پیشتونه؟هر روز می بینینش؟هر لحظه لمسش می کنین؟هنوزم موهاتونو شونه می کنه؟شما رو به آغوش می کِشه؟نازتون می کنه؟...دیگه چی می خواین؟دیگه چی کم دارین؟..چه نعمتی از این بالاتر...  ؟

دل هيچکي غربت نداره، خدا روح مادرهائی که از پیش ما رفتند را شاد کنه، آمین

 

مرواريد

   صدفي به صدف ديگر گفت :

 

  درد زيادي در درونم حس مس كنم . درد سنگيني كه مرا عذاب مي دهد.

 

   صدف ديگر با غرور گفت :

 

  ستايش آسمانها و زمين را كه من هيچ دردي در خود ندارم . خوب هستم و  سلامت.

 

  در همان لحظه خرچنگي از آن جا عبور مي كرد

 

  كه صحبت دو صدف را شنيد به آن كه از خود راضي و مغرور بود گفت :

 

  بله كاملا خوب و سلامتي اما دردي كه همسايه ات حس مي كند

 

  مرواريدي است بي نهايت زيبا كه تو از آن بي بهره اي.

 

 

   جبران خليل جبران

When you love someone

When you Love someone - you'll do anything

 

you'll do all the crazy things that you can't explain

 

you'll shoot the moon - put out the sun

 

when you Love someone

  

you'll deny the truth - believe a lie

 

there'll be times that you'll believe you can really fly

 

but your lonely nights - have just begun

 

when you Love someone

  

when you Love someone - you'll feel it deep inside

 

and nothin else can ever change your mind

 

when you want someone - when you need someone

 

when you Love someone...

  

when you Love someone - you'll sacrifice

 

you'd give it everything you got and you won't think twice

 

you'd risk it all - no matter what may come

 

when you Love someone

 

you'll shoot the moon - put out the sun

 

when you Love someone.

 

اگر روزي حس كردي كه مي خواهي گريه كني ، مرا خبر كن. من قول نمي دهم كه تو را شاد كنم ولي

مي توانم با تو گريه كنم ! اگر روزي قصد داشتي فرار كني از انكه به من بگويي ترسي نداشته باش ،

من قول نمي دهم كه از تو بخواهم كه بماني اما مي توانم با تو بيايم . اگر روزي نخواستي به حرف كسي

گوش بدهي به من بگو ، من قول مي دهم كه به جاي نصيحت سكوت كنم . اگر روزي مرا صدا كردي و

جوابي نشنيدي به سرعت به سراغم بيا شايد اين بار من به كمك تو احتياج داشته باشم.

امام هادی (ع)

*************************

مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری

ای مهربان بردبار!

ای لطیف و نیک یار! آمدم به درگاه!

خواهی به ناز دار و خواهی خوار!

الهی!

کان حسرت است این دل من!

مایه درد و غم است این تن من!

الهی!

نه یارم گفت که این همه چرا بهره من!

نه دست رسد مرا به معدن چاره من!

الهی!

نصیب این بیچاره از این کار همه درد است!

مبارک باد که این درد مرا سخت در خور است!

روزگاری او را می جستم خود را می یافتم!

اکنون خود را می جویم او را می یابم!

(خدایا به محمد مصطفی قسم ات میدهم که لحظه ای ما را به حال خود وا مگذار)

.................................................

به امید بقای صفای وفای شما 

در پناه حق شاد باشید وخرم 

عابدین

عابدیزاده

روز ديگري رسيده است
                                  خدايا تو را شكر ميكنم                                                                                                                                       كه نمي گذاري بترسم 

                                                                                                      از اين شروع دوباره

 عابدین تو که اینقدر ترسو نبودی، ولی با خودم فکر کردم و گفتم تو این عصر، توی این روزگار

هر کاری که میخوای شروع کنی  همیشه باید از خدا خواست که تو را تنها نگذاره و همرات

باشه که اگه یه لحظه خدا بی خیالت بشه دیگه مرگ خوشبختی توست ، مرگ لبخند توست و

تولد غم های تو.

Let me to describe a story of my past life, this statement is so simple but in comprehend has the beauty context

So let’s go on

When I was working with the one foreign company, after 4 years they had transfer me from

construction team to the production team, that in the production activity my office is so small

place than before, so for this case I became worry

I had decided to talk with my manger (Mr. .... God bless him) that his nationality is Italian

Therefore I went to him, when I knocked his door he told with the smile come in

I entered and I said hi sir, he answered and told what’s problem to you that you come to

me. I said the reason why I am here is to ask you is my office temporary or you will transfer

me to the other place, because it’s so small place and I am not comfort, he looked at me

with smile and said: ABEDIN the life is temporary, why you are worry about your

temporary place, you shouldn’t think about like this insignificant thing and put yourself on

stress, you should think about how to improve your ability to be useful people in the society

meantime that he talk to me I became silence and think with myself

Think about why I and someone like me ignore the useful thing that pass in front of our eyes

and our mind, and we elapse our life with the inanity and idlest

 Conclusion

Please send me a conclusion of this context

Regard and best wishes for you

Abedizadeh

دنیا همان چیزی می شود که ما می بینیم.

دنیا بینش ماست.

هر کسی آفریننده دنیای خویش است.

اگر هر لحظه از زندگی، حسی از بدبختی در وجودت می ریزد،

اشکال جایی در بینش توست.

اگر در اطراف خود چیزی جز ظلمت نمی بینی،

بی تردید چشمانی را که روشنایی را می بینند بسته ای.

فکرت را تازه کن...

این تو و فقط تویی که در نهایت

 مسئول آن چیزی هستی که برایت پیش میاید.

 این را به خاطر داشته باش.

 این کلید اصلی است.

 اگر ناشادی مسئول تویی.

 اگر درست زندگی نمیکنی، مسئول تویی.

 آری بار مسئولیت تمام و کمال بر شانه‌های توست.

گفتارهائی از اوشو

 کسی که بتواند به غریبه ای سلام کند ، به یک درخت هم میتواند سلام کند . میتواند برای پرنده ها آواز بخواند . آنها هر روز آواز میخوانند و تو حتی به روی خود هم نیاورده ای که باید که باید روزی چهچهه ی آنها را پاسخ دهی !

 مراقبه تسلیم است ، نه تقاضا . مراقبه تحمیل کردن مسیر خود به هستی نیست ، بلکه آرام گرفتن در مسیری است که هستی میخواهد در آن باشی . مراقبه با دنده ی خلاص رفتن است .

 زندگی فقط فرصتی است برای تعالی ، برای بودن ، برای شکوفا شدن . زندگی به خودی خود خالی است ، تا خلاق نباشی قادر نخواهی بود آن را با رضایت خاطر پر کنی . تو نغمه ای در دل داری که باید سراییده شود و رقصی که باید اجرا شود .

 با افراد به عنوان وسیله رفتار نکن ، آنها سر منزل خودشان اند . به آنها وصل شو ، در عشق ، در عزت ، هرگز آنها را در تملک نگیر و هرگز در تملکشان قرار نگیر ! به آنان وابسته مباش و دیگران را به خود وابسته نکن .

 بگذار این قاعده اساس زندگی باشد ، یکی از اساسی ترین قواعد : " هر چه نسبت به خودت باشی ، نسبت به دیگران هم همان خواهی بود اگر خودت را دوست بداری دیگران را هم دوست خواهی داشت "

  زندگی باید جنبشی دائمی شود . جنبشی از نورها در سراسر سال . تنها آنگاه می توانی رشد کنی ، شکوفا شوی که چیزهای کوچک و پیش و پا افتاده را به جشن مبدل کنی .

 بیشتر مذاهب و فرقه ها این نکته را تعلیم داده اند . " از دنیا دست بشوی " ولی من به تو تعلیم می دهم " دنیا را دگرگون کن " از خودت اثرات سازنده و مثبت به جای بگذار ، دنیا را زیباتر کن .

 مقایسه را کنار بگذار ، آنگاه زندگی واقعاً زیباست . مقایسه را کنار بگذار آن وقت می توانی بی کم و کاست از زندگی لذت ببری . کسی که از زندگی اش لذت می برد هیچ میلی به تملک ندارد زیرا می داند چیزهای واقعی زندگی که ارزش لذت بردن دارند قابل خریداری نیستند .

  گوش دادن یعنی آموختن زیرا وقتی خاموش گوش فرا می دهی کل هستی سخن گفتن با تو را آغاز می کند . وقتی کاملاً ساکتی این عالیترین لحظه برای یادگیری است . زندگی رمز و رازهای خودش را وقتی آشکار می سازد که تو خاموشی .

 هستی همواره در پی جبران نیکی های توست . هر چه به هستی ببخشی هزاران برابرش را به تو باز می گرداند . تو یک شاخه گل هدیه میکنی و هزاران شاخه گل همه سو بر سر و رویت می بارد . به مالت نچسب ، اگر واقعا مایلی که ثروتمند شوی ، اگر میخواهی دنیای درونی و پر مایه ای داشته باشی ، هنر بخشش را بیاموز .

 تحصیلات واقعی به تو آموزش نخواهد داد که رقابت کنی ! بلکه به تو آموزش میدهد با دیگران همکاری کنی ، به تو آموزش نخواهد داد مبارزه کنی و نفر اول باشی . به تو آموزش خواهد داد بی هیچ مقایسه ای با دیگران خلاق و با محبت و لذت بخش باشی .

 عشق خلوص میبخشد ، هر قدر بیشتر عشق بورزی ، در عشق کا کشته ، ماهر و زیرک میشوی . میلیون ها ازدواج با شکست مواجه میشود چون دو آدم بی تجربه سعی دارند برای مشکلات راه حلی بیابند . اگر هر دو بی تجربه باشند ازدواج محکوم به شکست است . ازدواج به کا کشتگی نیاز دارد . ازدواج تلاشی است بزرگ برای خلق یک سمفونی بین موجودیت دو انسان !

 ازدواج نهادی است که نظم ، قناعت ، خویشتن داری ، گذشت و بسیاری از فضیلت های با شکوه تر را به آدم می آموزد ، که اگر مجرد بودی به آنها احتیاجی نداشت.

مقدمه شاهنامه حکایت از این میکنکه اعتقادات فردوسی درآفرینش جهان وانسان با عقاید جاری مردم زمانه خودش کاملا متفاوت است زیرا نخست از خرد ستایش می کند و نخستین آفرینش خدای را خرد میداند:

          نخست آفرینش خرد را شناس                         نگهبان جانست وآنرا سه سپاس

• من ذهنی را کمال یافته میخوانم که ظرفیت حیرت کردن را حفظ کردده باشد. ذهنی بالغ است که مدام به شگفتی درآید، از دیگران، از خودش و از هر چیزی. 

•  زندگی حیرتی است همیشگی  زندگی نه کیفر بلکه پاداش است. با فرصت عظیمی که برای رشد یافتن، دیدن، دانستن، درک کردن و بودن به تو ارزانی داشته اند، تو را پاداش داده اند. من زندگی را روحانی میخوانم. در حقیقت از دید من زندگی و خدا مترادف یکدیگرند

•  گلهای سرخ به این زیبایی میشکفند چرا که سعی ندارند به شکل نیلوفر آبی در آیند و نیلوفرهای آبی به این زیبایی شکقته می شوند چرا که درباره ی دیگر گلها افسانه ای به گوششان نخورده است. همه چیز در طبیعت این چنین زیبا در تطابق با یکدیگر پیش میروند. چرا که هیچ کس سعی ندارد با کسی رقابت کند، کسی سعی ندارد با لباس دیگری درآید.فقط این نکته را دریاب! فقط خودت باش و این را آویزه ی گوش کن که هرکاری هم که بکنی نمیتوانی چیز دیگر باشی. همه ی تلاشها بیهوده است. تو باید فقط خودت باشی

•  شادمانی هنگامی روی می دهد که تو با زندگی ات هم آهنگ هستی. چنان همساز که هر آنچه انجام میدهی مایه ی مسرت توست. بعد ناگهان پی میبری که مراقبه در تعقیب توست. اگر عاشق کاری باشی که میکنی، اگر عاشق طریقه ی زندگی ات باشی آن وقت در حال مراقبه ای. آن وقت هیچ چیز حواست را پرت نخواهد کرد. وقتی چیزها حواس تو را پرت میکنند، این خود نشانه ی آن است که تو واقعا به آن چیزها علاقه مند نیستی.

•  رخداد واقعی فقط برای افراد واقعی رخ میدهد. تکه کلام گورجیف این بود: (( در جستجوی واقعیت نباش، خودت واقعی شو!)) چرا که واقعی فقط برای افراد واقعی اتفاق میافتد. برای افراد غیر واقعی فقط غیر واقعی رخ میدهد.

راه بهشت

مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبور از كنار درخت عظيمي، صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهميد كه ديگر اين دنيا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌كشد تا مرده‌ها به شرايط جديد خودشان پي ببرند.
پياده‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ريختند و به شدت تشنه بودند. در يك پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند كه به ميداني با سنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود كه آب زلالي از آن جاري بود. رهگذر رو به مرد دروازه‌بان كرد: «روز به خير، اينجا كجاست كه اينقدر قشنگ است؟»
دروازه‌بان: «روز به خير، اينجا بهشت است.»
- «چه خوب كه به بهشت رسيديم، خيلي تشنه‌ايم.»
دروازه‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: «مي‌توانيد وارد شويد و هر چه قدر دلتان مي‌خواهد بوشيد.»
- اسب و سگم هم تشنه‌اند.
نگهبان: واقعأ متأسفم. ورود حيوانات به بهشت ممنوع است.
مرد خيلي نااميد شد، چون خيلي تشنه بود، اما حاضر نبود تنهايي آب بنوشد. از نگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اينكه مدت درازي از تپه بالا رفتند، به مزرعه‌اي رسيدند. راه ورود به اين مزرعه، دروازه‌اي قديمي بود كه به يك جاده خاكي با درختاني در دو طرفش باز مي‌شد. مردي در زير سايه درخت‌ها دراز كشيده بود و صورتش را با كلاهي پوشانده بود، احتمالأ خوابيده بود.
مسافر گفت: روز به خير
مرد با سرش جواب داد.
- ما خيلي تشنه‌ايم.، من، اسبم و سگم.
مرد به جايي اشاره كرد و گفت: ميان آن سنگ‌ها چشمه‌اي است. هرقدر كه مي‌خواهيد بنوشيد.
مرد، اسب و سگ، به كنار چشمه رفتند و تشنگي‌شان را فرو نشاندند.
مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتيد، مي‌توانيد برگرديد.
مسافر پرسيد: فقط مي‌خواهم بدانم نام اينجا چيست؟
- بهشت
- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمري هم گفت آنجا بهشت است!
- آنجا بهشت نيست، دوزخ است.
مسافر حيران ماند: بايد جلوي ديگران را بگيريد تا از نام شما استفاده نكنند! اين اطلاعات غلط باعث سردرگمي زيادي مي‌شود!
- كاملأ برعكس؛ در حقيقت لطف بزرگي به ما مي‌كنند. چون تمام آنهايي كه حاضرند بهترين دوستانشان را ترك كنند، همانجا مي‌مانند...

چنگ خون آلوده ي خود را درون مي برد

پنجه بر جان يكي زان جمع مي افكند و

او را با همه فرياد جانسوزش برون مي برد

مرغكان را يك به يك مي كشت و

در سطلي پر از خون سرنگون مي كرد

صحن دكان را سراسر غرق خون مي كرد

***
بسته بالان قفس

بي خيال

بر سر يك "دانه" با هم جنگ و غوغا داشتند

تا برون آرند چشم يكدگر را

بر سر هم خيز بر مي داشتند

***

گفتم: اي بيچاره انسان!

حال اينان حال توست!

چنگ بيداد اجل، در پشت در،

دنبال توست

پشت اين در، داس خونين، دست اوست

تا گريبان تو را آرد به چنگ

دست خون آلود او در جست و جوست

بر سر يك لقمه

يا يك نكته، آن هم هيچ و پوچ

اين چنين دشمن چرايي؟

مي تواني بود دوست!                  فریدون مشیری